« 379 » متن : فوليخريا . « 380 » متن : خلقيدونيا . رك : كتاب حاضر ، دولت سوم ، پىنوشت شماره 49 . « 381 » از سال 450 تا 457 م . « 382 » از 457 تا 474 م . « 383 » متن : زينون . « 384 » از 474 تا 491 م . و با اين حساب هفده سال . « 385 » متن : انسطس . « 386 » از سال 491 تا 518 م . « 387 » يعقوب سروجى در حوالى سالهاى 502 تا 503 اسقفى دوره گرد در حوراء از ناحيهء سروج بود ( در جنوب تركيهء آسيايى نزديك فرات ) . در سال 519 صاحب كرسى دينى بطنان در همان ناحيه شد و در سال 521 از دنيا رفت . شهرت وى بيشتر به آثار شعرى مخصوصا مواعظ منظوم اوست كه ديگران پس از وى از آنها فراوان تقليد كرده‌اند . ( انتقال علوم يونانى به عالم اسلام ، ترجمهء احمد آرام ) « 388 » ساويروس يا سوروس در سال 512 براى اشغال كرسى روحانى انطاكيه برگزيده شد . نخست مشرك بود ، سپس به دين مسيح در آمد . چون دين جديد را پذيرفت راهب شد و به ديرى نزديك غزه رفت ولى به سبب عقايد افراطىاش از آن دير رانده شد . سوروس سپس به اسكندريه رفت . در آنجا نيز بىنظميهايى را سبب شد و به پيشوايى گروهى از راهبان در ويران كردن معابد بت‌پرستان شركت كرد . به ناچار به قسطنطنيه گريخت و از آنجا بود كه رهسپار انطاكيه شد . « 389 » متن : يوسطينيانس . « 390 » از سال 518 تا 528 م . « 391 » سرجيوس يا سرگيوس رأس العينى از مترجمان قرن دوم و سوم است . معاصر حنين بن اسحاق بود . بيشتر به ترجمهء كتب طب مىپرداخت . حنين بن اسحاق ترجمه‌هاى او را اصلاح كرده است . ( تاريخ علوم عقلى ، ص 75 ) . « 392 » دنح واژه‌اى سريانى به معنى ظهور است . اين عيد را در كليساهاى شرق « غطاس » و در كليساهاى لاتينى « اپى فانيا » گويند . اپى فانيا واژه‌اى است يونانى به معنى ظهور . ( صالحانى ) « 393 » متن : يوسطينياس . « 394 » از سال 565 تا 575 م .